Miopatia
(HMLR - Hereditary Myopathy of Labrador Retriever)
jest dziedzicznym niedowładem mięśni u labradorów
(w wyniku niedoboru włókien mięśni typu II dochodzi do znacznego zmniejszenia masy mięśniowej).
Zazwyczaj pierwsze objawy u chorego psa pojawiają się około 3-4 miesiąca życia
jednak u niektórych psów symptomy widać wcześniej lub dużo później.
Chore psy poza osłabieniem mięśni, hipotonią (zmniejszeniem napięcia mięśni),
nienormalną postawą i nienormalnym sposobem poruszania się
mają zmniejszoną wytrzymałość na wysiłek fizyczny
i mogą reagować zapaścią na zimno.
Jeśli nie pozwolimy psu na odpoczynek, lub nie ogrzejemy go po zimnej kąpieli,
może u niego dojść do utraty sił do tego stopnia,
że pies upadnie i przez dłuższy czas nie będzie mógł podnieść się o własnych siłach.
Po odpoczynku objawy mogą zniknąć, jednak przy następnym wysiłku szybko nawracają.
Podczas nadmiernego wysiłku oprócz utraty sił,
może dojść do śmierci psa podczas treningu lub np. utonięcia w wodzie.
Niestety nie ma możliwości wyleczenia labrador retrievera z choroby jaką jest miopatia.
Mopatia dziedziczy się w sposób autosomalny recesywny.
Możliwe wyniki badań genetycznych:
Miopatia N/N (inaczej: Normal/Clear) - pies zdrowy wolny od miopatii
Miopatia N/P (inaczej: Carrier) - pies zdrowy, nosiciel miopatii
Miopatia P/P (inaczej: affect) - pies chory na miopatię
Szczeniąta z mojej hodowli NIGDY NIE ZACHORUJĄ na MIOPATIĘ
ze względu na przeprowadzone w niemieckim laboratorium badania genetyczne.
|